tag:blogger.com,1999:blog-19781575896348927912011-07-29T11:17:09.577+07:00LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.comBlogger181100tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-48873800985447962032009-10-03T09:36:00.002+07:002009-10-03T10:12:34.883+07:00<p>Que Sera, Sera</p><p>ผมเริ่มรู้จักกับเพลงนี้ครั้งแรกจากหนังสือเรื่องเพชรพระอุมา</p><p>เป็นฉากที่มาเรียไปสำรวจถ้ำกับไชยยันต์ (จำไม่ค่อยได้แล้วอะ นานมากแล้ว) แล้วมาเรียก็ร้องเพลงนี้ขึ้นมา</p><p>แต่เป็นท่อนสั้นๆ แต่โดนใจ เพราะรู้สึกว่ามาเรียทิ้งความสวย ความรวย มาลุยในป่าที่ไม่รู้ว่าจะตายตอนไหน</p><p><br /></p><p>ครั้งที่สองที่ได้ยินเพลงนี้คือตอนดูการ์ตูนของจิบลิเรื่อง ครอบครัวยามาดะ</p><p>ครอบครัวยามาดะ เป็นการ์ตูนสั้นๆหลายๆตอน เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับครอบครัวหนึ่งในญี่ปุ่น</p><p>และในฉากสุดท้าย เป็นฉากในโรงเรียน เด็กๆถามครูว่า "ครูมีเป้าหมายในชีวิตอย่างไรบ้าง"<br /></p><p>ครูไม่ตอบ แต่เขียนภาษาญี่ปุ่นตัวใหญ่ๆว่า Que Sera, Sera แล้วเพลงนี้ก็ถูกร้องโดยครอบครัวยามาดะในตอนท้ายๆเรื่อง</p><p><br /></p><p>ล่าสุดกับ โฆษณาไทยประกันชีวิต...คงไม่ต้องพูดถึงให้มาก เพราะคงได้ดูกันหมดแล้ว</p><p>ยอมรับเลยว่าตอนดูครั้งแรกรู้สึกอึ้งมาก รู้สึกกลัวอนาคตที่มองไม่เห็นขึ้นมาทันที แบบว่า อยากโทรไปซื้อประกันเลยละ<br /></p><br /><p>สรุปว่าการมาของ Que Sera, Sera ทั้ง 3 ครั้ง ผมรู้สึกดีกับครอบครัวยามาดะมากที่สุด<br /></p><p>รู้สึกเป็นวิธีคิดที่ถูกสอนมาตั้งแต่เด็กๆ เหมือนในเพลงเลย พ่อจะสอนด้วยหลักธรรม แบบ อย่าประมาท แต่ก็ต้องยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น มันเป็นเช่นนั้นเอง ของท่านพุทธทาส ........แต่ก็ยังอยากซื้อประกันอยู่นะ </p><p><br /></p><p><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/xZbKHDPPrrc&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/xZbKHDPPrrc&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></p><p><b>Que Sera, Sera (Whatever Will Be, Will Be) , 1956<br /></b></p><p>written by the <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Jay_Livingston" title="Jay Livingston">Jay Livingston</a> and <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ray_Evans" title="Ray Evans">Ray Evans</a></p><p>When I was just a little girl<br />I asked my mother<br />What will I be?<br />Will I be pretty?<br />Will I be rich?<br />Here’s what she said to me:</p> <p>Que sera, sera.<br />Whatever will be, will be.<br />The future’s not ours to see.<br />Que sera, sera.<br />What will be, will be.</p> <p>When I grew up and fell in love<br />I asked my sweetheart<br />What lies ahead?<br />Will we have rainbows<br />Day after day?<br />Here’s what my sweetheart said:</p> <p>Que sera, sera.<br />Whatever will be, will be.<br />The future’s not ours to see.<br />Que sera, sera.<br />What will be, will be.</p> <p>Now I have children of my own.<br />They ask their mother,<br />What will I be?<br />Will I be handsome?<br />Will I be rich?<br />I tell them tenderly:</p> <p>Que sera, sera.<br />Whatever will be, will be.<br />The future’s not ours to see.<br />Que sera, sera.<br />What will be, will be.<br />Que sera, sera.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-4887380098544796203?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-39605983821374054892009-09-17T14:31:00.003+07:002009-09-17T15:09:22.229+07:00วันจันทร์<br /><br />*7.30 น. ตื่น<br />8.20 น. ออกจากบ้าน<br />8.30 น. ขึ้นทางด่วนประชาชื่น ฟังเรื่องเล่าเช้านี้ในรถ<br />9.15 น. ส่งบีที่ออฟฟิศ ขับรถต่อมาออฟฟิศ4d<br />9.40 น. จอดรถคาร์ฟู<br />9.50 น. เดินต่อมาทำงาน<br />10.10 น.เจอน้องอี่ พี่ปทาน และพี่สุรัตน์ นั่งกันเงียบๆ<br />10.20 น. นั่งท่าบิดๆเบี้ยวๆ เพื่อให้พี่หมวยมาดูดฝุ่นใต้โต๊ะ <br />10.30 น.เปิด gmail facebook twitter stu45.com f0nt.com<br />11.30 น. โอชินมา<br />12.00 น. พี่ปุ้ย กะเจน ชวนกินข้าว ลงไปซื้อที่แคนทีน กับข้าว 2 อย่าง ข้าว 2 ห่อขึ้นมากิน<br />12.30 น. อิ๋งมา<br />13.00 น. พี่ต้องมา<br />13.10 น. ลงไปซื้อน้ำชามะนาว แซวป้านิดหน่อย<br />13.30 น. เปิด gmail facebook twitter stu45.com f0nt.com<br />14.00 น. เริ่มทำงาน<br />14.30 น. เดินไปฉี่ แต่มีคนเข้า ....เดินกลับ<br />17.00 น. พี่เด๋ยมา<br />18.00 น. บางทีก็ประชุม บางทีก็กินไก่ทอด บางทีดีหน่อยก็มีวันเกิดใครสักคนให้ทำเป็นเซอร์ไพร้ส์<br />19.00 น. คนอื่นทยอยกลับบ้าน ทำงานต่อ ดีที่มีแตง ปอม พี่อุ้มอยู่บางวัน<br />20.00 น. บีมาหาที่คาร์ฟู<br />20.30 น. ออกจากออฟฟิศ<br />20.40 น. เดินเล่น เดินดูของลดราคา รอเวลา 3 ทุ่ม อาหารญี่ปุ่นลดราคา<br />21.00 น. ไปซื้ออาหารญี่ปุ่น<br />21.30 น. ออกจากคาร์ฟู ฟังข่าวข้น คนข่าว ในรถ<br />22.00 น. ถึงบ้าน<br />22.10 น. กินแก้วมังกร ดูข่าว 3 มิติไปด้วย<br />22.30 น. หลับคาทีวี<br />23.00 น. ตื่น เดินขึ้นห้องนอน ไปนอนต่อ<br /><br />วันอังคาร วันพุธ วันพฤหัส วันศุกร์<br />(ซ้ำ *)<br /><br /><br />ปล.<br />วันที่ 15 กย.ที่ผ่านมาเป็นวันครบรอบ 6 ปี บี-เต้ย<br />เราฉลองกันอย่างมีความสุข เมนูพิเศษคือน้ำผลไม้แท้ 15% และปลาซาบะของวันก่อน<br />เรากินไปดู ข่าวข้น คนข่าว ไป จากนั้นก็อ่านบ้านและสวนเล่มล่าสุด<br />จะมีชีวิตแบบนี้ได้ ไม่ใช่ง่ายๆนะครับ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SrHtEYMfyrI/AAAAAAAAOyo/RZRq2-JmV9w/s1600-h/IMG_4796.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 544px; height: 406px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SrHtEYMfyrI/AAAAAAAAOyo/RZRq2-JmV9w/s400/IMG_4796.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382343689154579122" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-3960598382137405489?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-34164911572019696502009-06-17T13:21:00.005+07:002009-06-17T17:30:07.949+07:00เคยสงสัยมั๊ยครับว่า ทำไมต้องมีพริ้ตตี้ ในงานขายรถ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjiMEZyX92I/AAAAAAAAJLo/NmAZUQwf-pY/s1600-h/1_1416_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 361px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjiMEZyX92I/AAAAAAAAJLo/NmAZUQwf-pY/s400/1_1416_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348178564772001634" border="0" /></a><br />.<br />.<br />.<br />เอ่อ.....(ไหนวะรถ ?)<br /><br /><br /><div style="text-align: left;">งาน<a href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%99_%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A1%E0%B8%A5%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B2">มอเตอร์โชว์</a>จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปีค.ศ. 1979 แต่วัฒนธรรมการยืนบังรถของเหล่าบรรดาพริตตี้เริ่มมีมาตั้งแต่ปีค.ศ. 1986 (ข้อมูลการวิจัยอันนี้ได้มาจากฟอเวิร์ดเมว ซึ่งไม่น่าเชื่อถือยิ่งนัก ฉะนั้นห้ามเอาไปอ้างอิงโดยเด็ดขาด) <span style="text-decoration: underline;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjipVzqEXGI/AAAAAAAAJL8/BgEYjoCr2oM/s1600-h/motershow+1986_2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 400px; height: 251px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjipVzqEXGI/AAAAAAAAJL8/BgEYjoCr2oM/s400/motershow+1986_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348210749611465826" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />พริตตี้ เริ่มยืนบังรถในปี 1986</span><br /></div><br /><br />เทคนิคการบัง มีสูตรสำเร็จคือระบบซ้อนชั้น 3 เลเยอร์ ประกอบด้วย<br />1. รถที่ต้องการขาย อยู่ชั้นในสุด<br />2. พริตตี้ อยู่ชั้นกลาง<br />3. เสื้อผ้าพริตตี้ อยู่ชั้นนอกสุด<br /><br />พริตตี้ต้องบังรถให้มากที่สุด ส่วนเสื้อผ้า ต้องบังพริตตี้ให้น้อยที่สุด (ดูรูปบนสุดประกอบ)<br /><br />ไม่น่าเชื่อว่าเทคนิคการปิดบังซ่อนเร้นแบบนี้จะทำให้มีความอยากซื้อเพิ่มขึ้น ถ้าไม่โดนกับตัวเองคงไม่รู้<br />ผมหาอุปกรณ์แต่งรถจักรยานอยู่ครับ<br />เดินหาตามร้านก็พอมีอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อยากซื้อ ไม่รู้ทำไม<br /><br />จนได้มาเจอกับภาพนี้<br />.<br />.<br />.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjjDLMKK9vI/AAAAAAAAJMI/cHhgZVnZSG0/s1600-h/%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 208px; height: 277px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjjDLMKK9vI/AAAAAAAAJMI/cHhgZVnZSG0/s400/%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348239154512328434" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ผมโทรสั่งซื้อตระกร้าหวายอันนี้ด่วนเลย...รู้สึกอยากได้มาก<br />และแผนการตลาดระบบเอาพริตตี้มาบังแบบนี้ก็ทำให้บี (ผู้อนุมัติ) คล้อยตามไปด้วยเช่นกัน<br />ถ้ามีแต่ตระกร้าธรรมดาคงไม่เอา พอมีเด็กอ้วนมานั่ง มันเหมือนภาพในอุดมคติว่า เออ ถ้าเราซื้อมาแล้ว พอมีลูกคงจะมีอะไรน่ารักๆแบบนี้มาอยู่ในตระกร้ามั่งเน๊อะ...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjjFaW5LIDI/AAAAAAAAJMQ/uPnugWJ80q8/s1600-h/3959339593.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjjFaW5LIDI/AAAAAAAAJMQ/uPnugWJ80q8/s400/3959339593.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348241614115119154" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />คงจะพอรู้กันแล้วนะครับ ว่าทำไมต้องมีพริ้ตตี้ ในงานขายรถ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-3416491157201969650?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-11980600535520083522009-06-16T01:00:00.008+07:002009-06-16T01:47:41.548+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaXLDy6A7I/AAAAAAAAJKY/K2kxHgbA2Uk/s1600-h/dabike-vs-babybike-sepia.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 164px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaXLDy6A7I/AAAAAAAAJKY/K2kxHgbA2Uk/s400/dabike-vs-babybike-sepia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347627823802221490" border="0" /></a><br /><br />วันนี้มีจักรยานพับมาโชว์ครับ<br /><br />คันแรก ..ไอ้ตัวเล็ก จักรยานพับขนาด 16 นิ้ว (วัดขนาดจากล้อครับ) ซื้อมาได้ประมาณ 2 เดือน จากร้าน <a href="http://www.sombatkanamuji.com/"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>ส.สมบัติคานามูจิ </strong></span></a> ดูจากชื่อร้านแล้ว นำเข้าจากญี่ปุ่นชัวร์ แต่ไม่แน่ใจว่าเจ้าของชื่อเฮียสมบัติหรือเฮียคานามูจิกันแน่ เพราะแกพูดไทยไม่ชัด...และพูดญี่ปุ่นไม่ได้ด้วย สำเนียงเลยออกมาผสมๆเหมือนชื่อร้าน แกขายให้ 2000 บาท สภาพแตนๆ เลยถามเล่นๆถึงตะกร้า...ดันมีอีกต่างหาก เป็นตะกร้าพับได้ด้วย โดนไปอีก 400 บาท ต้องเอาไปรีแพร์อีกนิดคงน่ารักสมวัย...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaMaicrTDI/AAAAAAAAJJw/lrtJ1XM1Pbk/s1600-h/babybike.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 268px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaMaicrTDI/AAAAAAAAJJw/lrtJ1XM1Pbk/s400/babybike.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347615995100613682" border="0" /></a><br />เอาไอ้ตัวเล็กไปออฟฟิศด้วย 1 วัน พี่หอมได้ลองขี่ 1 รอบ ติดใจ เลยพาพี่หอมไปซื้อ นัดกันวันเสาร์ที่ผ่านมาที่ย่านเซียงกง แถวตลาดสามย่าน ตอนแรกก็กะว่าจะพาพี่หอมไปซื้อเฉยๆ ปรากฎว่าเดินไปเดินมาไปเจอตัวแม่สีขาว จักรยานพับแนวทัวร์ริ่งขนาด 20 นิ้ว สวยมากๆ เลยโดนไปอีก 1 คัน<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaSHmZQVaI/AAAAAAAAJJ4/1pk9WtMgkd0/s1600-h/mobike.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 268px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaSHmZQVaI/AAAAAAAAJJ4/1pk9WtMgkd0/s400/mobike.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347622266812257698" border="0" /></a><br />ระหว่างรอปรับเบรกตัวแม่...อีกคันก็ประกอบเสร็จพอดี เฮ้ย! เมื่อกี้มันยังเป็นซากอยู่เลย ตอนนี้ละโคตรสวย เอ้า เอาอีก 1 คัน ...ตัวพ่อ ทัวร์ริ่ง 20 นิ้วเหมือนกัน แต่มีเกียร์<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaTCbsFhCI/AAAAAAAAJKA/tP8zm7znFBE/s1600-h/dabike.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 268px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaTCbsFhCI/AAAAAAAAJKA/tP8zm7znFBE/s400/dabike.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347623277550732322" border="0" /></a><br />ตอนนี้เลยมีจักรยาน 3 คัน พ่อแม่ลูก ถ่ายนอกบ้านเหมือนจะดูดีนะครับ แต่ขอโทษ ต้องจอดในบ้าน ..กลัวหาย บ้านก็รโหฐานมาก ซื้อไม่คิด<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaUkDluRNI/AAAAAAAAJKI/anYZqQISipQ/s1600-h/bike-family.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 282px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaUkDluRNI/AAAAAAAAJKI/anYZqQISipQ/s400/bike-family.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347624954708772050" border="0" /></a><br />ใครจะไปก็เข้าจุฬาซอย 5 ซอยย่อย 26-34 แถบนี้นะมีเพียบเลย แต่วันอาทิตย์จะปิดกันเกือบทุกร้าน จอดรถได้ที่ตลาดสามย่าน แต่ถ้ามาวันอาทิตย์จะจอดตรงไหนก็เชิญตามสบาย แต่ร้านเปิดน้อยมาก บางอาทิตย์ผีหลอกเอาง่ายๆ เพราะร้านปิดหมด สนนราคาก็เริ่มตั้งแต่ 2000 บาท ร่ายไปจนถึง 6000 - 7000 ตามสภาพวัสดุ ยี่ห้อ และเทคนิคการพับ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaVpJltDgI/AAAAAAAAJKQ/u4rZ94zqsOI/s1600-h/map.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 356px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SjaVpJltDgI/AAAAAAAAJKQ/u4rZ94zqsOI/s400/map.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347626141730278914" border="0" /></a><br />ไปร้านแบบนี้ต้องตาดีๆหน่อยนะครับ เพราะของมันมาเป็นล็อตใหญ่ๆ ผสมผสานของดีของเน่าคลุกเคล้ากันไป เราเลือกโครงแล้วไปเปลี่ยนอาน เปลี่ยนแฮนด์ได้ ถ้าคุยดีๆขอของแถมพวกกระดิ่ง หรือที่ล็อคล้อดีเทลแปลกๆตามสไตล์ญี่ปุ่นเอาได้ง่ายๆ ....ขอให้สนุกนะครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-1198060053552008352?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-17576660166646366592009-05-01T00:10:00.003+07:002009-05-01T00:15:41.462+07:00วันนี้เอารูปสวยๆมาให้ชมครับ<br />แค่นั้นเลย<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/Sfnb8RKCOXI/AAAAAAAAId8/6Jbl6OkwpGY/s1600-h/image017.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 318px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/Sfnb8RKCOXI/AAAAAAAAId8/6Jbl6OkwpGY/s400/image017.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330533462413818226" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SfncHFhNQgI/AAAAAAAAIeE/TeWqizWxx3A/s1600-h/image013.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SfncHFhNQgI/AAAAAAAAIeE/TeWqizWxx3A/s400/image013.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330533648268345858" border="0" /></a><br />ได้มาจากฟอเวิร์ดเมวครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-1757666016664636659?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-29059456781121642982009-03-27T13:30:00.004+07:002009-03-27T14:09:36.885+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/Scx7GKpRKGI/AAAAAAAAG-I/5kfv6FHbu1A/s1600-h/pet.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 29px; height: 85px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/Scx7GKpRKGI/AAAAAAAAG-I/5kfv6FHbu1A/s400/pet.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317760605884590178" border="0" /></a><br /><br />วันนี้ซื้อของมาให้บั๊ดดี้ ตามนโยบายสร้างสุข เพราะมีคนรู้สึกถึง<a href="http://4dtalks.blogspot.com/2009/03/smileclub-4d.html">ความเงียบเหงาของชาว4d</a><br />เลยซื้อเครื่องดื่มชูกำลังมาให้พี่ปุ้ยด้วย ยี่ห้อ "<span style="font-weight: bold;">แรงเยอร์</span>"<br /><br />ทำไมต้อง แรงเยอร์<br /><br />อาจจะมาจากคำว่า ranger เรนเจอร์ แล้วถอดรูทเป็น rang er แรงเยอร์ แปลว่า ชาวแรงๆ<br />ซึ่งดันไปพ้องเสียงกับคำว่า แรงเยอะ ในภาษาไทย......โอ้ว กว่าจะได้ชื่อมา 1 ชื่อนี่คิดกันมากจริงๆนะ<br /><br />หรือจริงๆก็ไม่ต้องคิดกันมาก ว่ากันตรงๆ<br />อย่างเครื่องดื่มตรา "หมีคอมมานโด" คือกินแล้วพลังหมือนหมี เก่งเหมือนพวกคอมมานโดชัวร์เลย<br /><br />แต่ก็มีบางผลิตภัณฑ์ที่ทำเอางงเหมือนกันว่ามาจากอะไร<br />ชุดนักเรียรตรา "ช้างแมมมอธ" มันยังไง มันทนทานยังกะช้างแมมมอธรึเปล่า แต่มันสูญพันธุ์ไปแล้วนะ<br />ยาธาตุน้ำขาวตรา "กระต่ายบิน" เป็นสัตว์ในตำนานรึเปล่า<br />ยาฆ่าหญ้าตรา "หมาแดง" ออกฤทธิ์มากกว่าหมาธรรมดามั๊ย<br />ยาอมตรา "ตะขาบ 5 ตัว" ถ้ามากกว่า 5 จะกลายเป็นยาแก้โรคที่ร้ายกว่ามั๊ย หรือ 3 ตัว ก็แค่ยาอมเฉยๆ<br />ยาหม่องตรา "ลิงถือลูกท้อ" อันนี้งงมาก ใครรู้ช่วยบอกทีว่ามันมาจากอะไร<br /><br />หรือใครตั้งชื่อผลิตภัณฑ์อะไรที่มันพิศดาลกว่านี้ก็เขียนมาบอกกันบ้างนะ<br />อยากรู้จริงๆ<br /><br /><br /><br /><br /><br />ปล. ขอให้บั๊ดดี้มีความสุขมากๆนะครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-2905945678112164298?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-78194921667438812562009-03-02T12:19:00.003+07:002009-03-02T12:55:33.463+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/Satwd6xPSYI/AAAAAAAAGRI/adszisKH4mI/s1600-h/aday.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 282px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/Satwd6xPSYI/AAAAAAAAGRI/adszisKH4mI/s400/aday.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308460245080557954" border="0" /></a><span style="font-family: courier new;font-size:100%;" >ออกแล้วครับ aday bulletin ฉบับบ 32 หน้าปก กาละแมร์<br />กับบ้่านของหนุ่มร่างใหญ่ ผู้ใช้ชีวิตเหมือน วอร์เรน บัฟเฟตต์<br /><br /><a href="http://www.daypoets.com/adb/adb32.html">http://www.daypoets.com/adb/adb32.html</a><br /><br /><br />วอร์เรน บัฟเฟตต์ จากวิกิพีเดีย<br /><b>วอร์เรน เอดเวิร์ด บัฟเฟตต์</b> (Warren Edward Buffett) นักลงทุนชาวอเมริกา เจ้าของบริษัท Berkshire Hathaway ในปี พ.ศ. 2551 ได้ป็นเศรษฐีอันดับ 1 ของโลกแทนที่ บิลล์ เกตต์ ด้วยจำนวนเงิน 62,000 ล้านเหรียญสหรัฐฯ ....เอาแค่นี้พอ<br /><br />นี่เค้าเอาตูมาเปรียบกับเศรษฐีอันดับ 1 ของโลกเลยเหรอเนี้ยยย!!!<br /><br />น่าสนใจขึ้นมาทันที<br />ลองมาดูปรัชญาการใช้ชีวิตของนายบัฟเฟตต์กัน</span><span style="font-size:100%;"><br /><br />ข้อแรก - <span style="font-weight: bold;">อย่าตั้งเป้าหมายที่เกินกว่าจะเอื้อมถึง </span><br />"ผมจะไม่พยายามกระโดดข้ามที่สูง 7 ฟุต แต่ผมจะมองหาคานไม้ที่สูง 1 ฟุต ที่ผมจะสามารถที่จะเดินข้ามได้อย่างสบายๆ" <br /><br />ข้อ 2 - <span style="font-weight: bold;">สมถะในการใช้จ่าย </span><br />นายบัฟเฟตต์แต่งตัวแบบเรียบง่าย ไม่สนใจใส่เสื้อผ้าที่เป็นแบรนด์เนมราคาแพง จนเคยถูกนักข่าวคนหนึ่งเหน็บแนมเขา เรื่องที่เขาชอบใส่สูทราคาถูกๆ อย่างไม่ให้ความสนใจว่า " ผมเคยซื้อสูทราคาแพงๆ แต่เมื่อผมใส่มันแล้ว มันก็ดูเหมือนของราคาถูก"<br /><br />ฟังดูเข้าท่าเหมือนกันนะครับ ถ้าจะลองใช้ชีวิตแบบนี้ดู ให้สมกับที่เค้าเอาเราไปเปรียบ<br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"></span>เอ้า..พอเพียงกันเถอะ<br /></span><span style="font-family: courier new;font-family:Cordia New;font-size:100%;" ></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: arial;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-7819492166743881256?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-17034589652867015282009-02-21T19:43:00.002+07:002009-02-21T20:28:41.442+07:00<span style="font-family: arial;">ถ้า aday มาสัมภาษณ์<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ใครคือฮีโร่ตอนเด็ก<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">โงกุน<span style="color: rgb(0, 0, 0);"> </span></span><br /><br />กลัวอะไรมากที่สุดในชีวิต<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">กลัวสิ่งที่ไม่รู้ เช่น ความมืด ไม่รู้ว่าจะมีอะไรโผล่มา </span><br /><br />ทริปการเดินทางที่ประทับใจที่สุด ไปไหนและเมื่อไหร่<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ภูสอยดาว ไปกับเพื่อนตอนประมาณปี 44 มั้ง</span><br /><br />คุณคิดว่าอะไรคือสิ่งบ่งชี้ว่าตุณโตเต็มวัย<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ทำงานอย่างใดอย่างหนึ่งแบบจริงจัง</span><br /><br />คุณดีไซน์ความตายของคุณไว้อย่างไร<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">อยากตายแบบรู้ตัวว่าจะตาย เช่น แก่ตาย หรือเป็นโรคร้ายที่มีช่วงรอดนิดหน่อย น่าจะเป็นเวลาคิดโปรเจ็คต์งานศพเจ๋งๆได้</span><br /><br />ความจริง 1 ข้อที่คนอื่นไม่มีทางรู้<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">จริงๆอยากชกมวยไทยมาก และบีเพิ่งจะรู้เมื่อไม่นานมานี้ เลยซื้อนวมกะกระสอบทรายเป็นของขวัญให้วันวาเลนไทน์<br /></span><br />คุณจะไม่มีทางนอนตายตาหลับถ้าไม่ได้ทำสิ่งนี้...<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">จริงๆคำถามนี้อยากถาพ่อมากเลย แล้วจะตั้งใจช่วยพ่อให้พ่อได้ทำสิ่งนั้นจริงๆ แล้วสิ่งนั้นแหละก็คือสิ่งที่เราอยากทำก่อนตาย แล้วก็หวังว่าลูกเราจะทำแบบนี้มั่ง</span><br /><br />คุณอยากเจอกับไอ้เต้ยตอนอายุเท่าไหร่ แล้วจะบอกอะไรกับเค้า<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">อยากเจอตอนวันเกิดอายุ 27 ปี (เดือนกรกฎานี้) แล้วถามว่าหวยออกอะไร</span><br /><br />วันที่เสียน้ำตามากที่สุด<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ตอนป.4 พ่อส่งเข้าโรงเรียนประจำ แล้ววันแรกที่พ่อมารับก็ร้องไห้ดีใจไม่หยุด พ่อก็ตี เพราะนึกว่าดื้อ<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">พยายามคัดเอาคำถามแพทเทิร์นของคอลัมม์ Talking Head ของ aday มาลองตอบ<br />เพราะตอนอ่านคิดว่าคนตอบมันพยายามจะตอบแบบเท่ๆ เลยลองตอบดูมั่ง เผื่อจะคูลแบบชาวบ้านแนวๆ<br />แล้ววันนั้นก็มีจริง..... เมื่อวาน aday bulletin มาสัมภาษณ์ที่บ้านครับ<br /><br />จริงๆเค้าจะมาสัมภาษณ์พี่ตี๋ (พี่ที่art4d) แต่พี่ตี๋ยังไม่พร้อม อาจจะยังไม่คูลพอเลยให้มาบ้านเรา ตอนแรกก็ดีใจว่า aday มา ตอนหลัง (หลังจากตกลงเค้าไปแล้ว) เลยนึกขึ้นได้ว่า สงสัยเค้าจะมาถ่ายบ้านคนที่ชอบไปวิจารณ์บ้านคนนั้นคนนี้ ดูสิว่ามันจะแน่ซักแค่ไหน<br /><br />เอาเข้าจริงก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นครับ เค้าก็ถามคำถามปกติ ...ที่มาที่ไปของบ้าน ไลฟ์สไตล์เราเป็นไง แล้วก็พวกคำถามแพทเทิร์นคล้ายๆข้างบน เข้าทางไอเต้ยแล้ว เพราะผมเป็นคนคูล และเป็นครูด้วย เลยเหมือนสอนเด็กไปในตัวว่าบ้านต้องเป็นอย่างโง้นอย่างงี้ แล้วก็สรุปว่า ...เราควรอยู่อย่างพอเพียง <br /><br />เท่ชะมัด<br /><br />เดี๋ยวหนังสือเค้าออกก็อย่าลืมไปหยิบมาอ่านฟรีกันนะครับ<br /><br /></span></span></span></span></span><span style="font-family: arial;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br /></span></span></span><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-1703458965286701528?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-38724748887313455582009-02-13T11:45:00.003+07:002009-02-13T12:35:57.421+07:00ฉบับฉลองวันศุกร์ 13 ขอนำเสนอเรื่อง <span style="font-weight: bold;">ไม่เชื่อ...อย่าลบหลู่</span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SZT7sugbEdI/AAAAAAAAFmU/leNj5AmjXYI/s1600-h/ATT00000.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 429px; height: 545px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SZT7sugbEdI/AAAAAAAAFmU/leNj5AmjXYI/s400/ATT00000.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302139407138755026" border="0" /></a>พระครูวิจิตรครับ<br />ผมมีอะไรจะถาม<br /><br />1. ไอ่หัวข่า หัวขิง 3 ตำลึงเนี้ย..ทำไมไม่ใช้หน่วยสากลละครับ แล้วชาวบ้านที่ไหนจะไปรู้ว่า 1 ตำลึงเท่ากับกี่ขีด เท่าที่ผมลองไปหาดูพบว่า<br /><br />1 ชั่ง = 20 ตำลึง<br />1 ตำลึง = 4 บาท<br />1 บาท = 4 สลึง<br />1 สลึง = 2เฟื้อง<br /><br />ตามมาตรฐานสากล ทองคำ 1 บาทจะหนัก 15.2 กรัม ถ้า ทอง 4 บาท ก็จะหนัก 60.8 กรัม = 1 ตำลึง<br />ฉะนั้น หัวข่า หัวขิง 3 ตำลึงที่ว่าเนี้ย..ก็จะต้องใช้ในปริมาณ 182.4 กรัม หรือเท่ากับ 1.824 ขีด<br />ลำบากมั๊ยเนี้ย...จะขาดจะเกินก็ไม่ได้ กลัว เดี๋ยวจะมีอันเป็นไปทั้งครอบครัว<br /><br />2. ถ้ามีคนได้จดหมายนี้แล้วเก็บไว้ ก็จะต้องป่วยกระทันหันแล้วถ้าดันป่วยเป็นโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ แล้วเค้าจะกินยาไปหาพระแสงอะไรละครับ เพราะแค่ส่งจดหมายแค่ 20 ฉบับ นอกจากจะหายแล้ว ยังจะถูกหวยอีกด้วย ดีจริงๆ<br /><br />3. ถ้าจะส่งแล้วจ่าหน้าซองว่า พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ แล้วไปรษณีย์เค้าจะไปส่งที่ไหนครับ<br /><br />4. แล้วถ้าผมเขียน 21 ฉบับ ชีวิตผมจะดีขึ้นมั๊ยครับ<br /><br />5. ผมเผยแพร่ให้แล้วนะครับ เดี๋ยวจะลองไปซื้อหวยงวดนี้ดู ถ้าถูกขึ้นมาจริงๆ พระครูช่วยเขียนชื่อผมลงในข้อ 4 ด้วยนะครับ ผมอยากดัง<br /><br /><br />ปล.<br />ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่นะครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-3872474888731345558?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-46692684297673040682009-02-10T23:04:00.003+07:002009-02-10T23:08:58.456+07:00<div style="text-align: center;"><span style="text-decoration: underline; font-family: arial;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >ความเลว...กำลังจะกลับมา</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-family: arial;">!!!</span><br /><span style="text-decoration: underline;"></span></div><span style="text-decoration: underline;"><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SZGlq1m0u8I/AAAAAAAAFmM/OtK4wb4QdCI/s1600-h/tectsomboon_resize.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 283px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SZGlq1m0u8I/AAAAAAAAFmM/OtK4wb4QdCI/s400/tectsomboon_resize.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301200391754791874" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family: arial;">เร็วๆ นี้</span><br /><br /><span style="font-family: arial;">art4lew ฉบับ "Kitchen ไร"</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-4669268429767304068?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-4160232627145304982009-02-08T21:47:00.002+07:002009-02-08T22:22:26.264+07:00<span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold; font-family: arial;">ทำไมไม่ "เซ็นรัต"<br /><br /></span><span style="font-family: arial;">ย้อนกลับไปสมัยเรียนที่ศิลปากร<br /><br />"เฮ้ย เดี๋ยวเลิกเรียนแล้วไปไหนดีวะ"<br />"เซ็นปิ่น"<br /><br />ผมไม่ทราบว่าใครเป็นคนบัญญัติศัพท์คำย่อว่า "เซ็นปิ่น" เป็นคนแรก<br />รู้แต่ว่า ตอนได้ยินครั้งแรกโคตรจะงงเลยว่า ห้างอะไรวะชื่อประหลาดอีหลี (ตอนนั้นเพิ่งเข้ากรุง)<br /><br />เซ็นทรัลปิ่นเกล้า คือชื่อเต็มของห้างที่กำลังพูดถึง</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: arial;"><br /><br /><br />วันนี้...ผมมาอาศัยอยู่บางกระสอแล้ว<br />เวลาไปซื้อของ ต้องไปที่เซ็นทรัลรัตนาธิเบศร์</span></span><br /><br />"พี่ต้องครับ อยู่ไหนอะพี่"<br />"เซ็นทรัลรัตนาธิเบศร์"<br /><br />เออ ทียังงี้ทำไมเค้าไม่ย่อกันนะ เซ็น-ทรัล-รัต-ตะ-นา-ธิ-เบศร์ .... 7 พยางค์ (สะกดยากด้วย)<br /><br />ที เซ็น-ทรัล-ปิ่น-เกล้า สั้นๆดันย่อ<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ปล. หลังจากรู้จักกับ "เซ็นปิ่น" ตอนปี 1 ไม่นานก็มีศัพท์คำว่า "เซ็งเป็ด" ออกใช้กันแพร่หลาย เราก็พยายามหาข้อมูลอยู่นานว่าไอ้ห้างเซ็งเป็ดนี่มันอยู่แถวไหน เดี๋ยวเค้าจะหาว่าคนอุดรบ้านนอก ....บักเต้ยเอ๊ยยย<br /><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: arial;"></span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-416023262714530498?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-42544504961978890952009-02-07T16:08:00.004+07:002009-02-07T17:46:36.519+07:00<span style="font-size:100%;"><span style="font-family:arial;">วันนี้วันเสาร์</span> <span style="font-family:arial;"><br />ตัวยังร้อนนิดๆ ว่าจะออกไปถ่ายรูปงาน TALA ให้พี่หมงแต่เช้า แต่ไม่ไหว รอดูตอนเย็นอีกที</span> <span style="font-family:arial;"><br />เลยนอนดูหนังไทยอยู่บ้าน 2 เรื่องติด</span><br /><span style="font-family:arial;">"รักสามเศร้า" กับ "พลอย" (ใครยังไม่ได้ดูโปรดระวัง เนื้อหาด้านล่างเต็มไปด้วยสปอย)</span> <span style="font-family:arial;"><br />เป็นหนังรักที่มีความเชื่อมโยงกันอย่างไม่น่าเชื่อ</span> <span style="font-family:arial;">แล้วสิ่งที่เชื่อมโยงก็ทำให้ผมอึ้งมาก มันคือการ "สวมถุงยางอนามัย" ของคนที่จะมาข่มขืนนางเอก !!</span> <span style="font-family:arial;"><br />อึ้งมั๊ยละครับ...<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SY1lAA1rKNI/AAAAAAAAFmA/sZAg_cjCGIE/s1600-h/2629355thumb3bkkpk0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 224px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SY1lAA1rKNI/AAAAAAAAFmA/sZAg_cjCGIE/s320/2629355thumb3bkkpk0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300003387384473810" border="0" /></a><span style="font-size:100%;"> <span style="font-family:arial;"><br />(ขอบคุณรูปจาก http://www.bangkokbiznews.com/2008/06/03/news_262935.php)<br /><br />ขอแอบเล่าคร่าวๆ ให้คนที่ยังไม่ได้ดู แต่สนใจเรื่องการข่มขืนนางเอกก่อน<br /></span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >รักสามเศร้า</span><span style="font-family:arial;"> - พระเอกชื่อเป้ชอบน้องพีค (ผมก็ชอบ) แต่นางเอกที่ชื่อก้อยแอบชอบเป้ แต่ประเด็นของเราคือ นางก้อยเนี้ย โดนพี่ที่ออฟฟิศมาจีบ แต่จีบไม่ติดซะที เลยข่มขืนแม่งเลย ไม่ใส่ถุงยางด้วย แล้วมันมีช็อตที่ไอ้พี่ที่ออฟฟิศมาขอโทษ แล้วบอกว่า "คราวหน้าพี่จะไม่ลืมซื้อถุงยาง"<br /></span><span style="font-family:arial;"><br />มาถึงเรื่อง </span><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >พลอย</span><span style="font-family:arial;"> - พระเอกกะนางเอกรักจางที่ปลากระพงมาจากไหนไม่ทราบ แต่ในเรื่องพอรักจางแล้วนางเอกคือหมิวหนีไปกินเหล้า เลยถูกคนอื่นหลอกไปข่มขืน แต่....ไอ้บ้ากามคนนั้นมันพูดออกมาว่า "ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมใส่ถุงยาง"</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />คือผมจะไม่ได้สนใจเรื่องถุงยางเลย ถ้าไม่ได้ดูหนัง 2 เรื่องนี้ติดกัน</span> <span style="font-family:arial;">คำถามหลังจากดูพลอยจบคือ ที่ไอ้บ้ากามบอกหมิวว่า "ไม่ต้องกลัวนะครับ" เนี้ย หมิวกลัวอะไร ?<br /></span> <span style="font-family:arial;"><br />1. "ไม่ต้องกลัว ท้อง นะครับ"</span> <span style="font-family:arial;"><br />2. "ไม่ต้องกลัว เป็นเอดส์ นะครับ"</span> <span style="font-family:arial;"><br />3. "ไม่ต้องกลัว ผี นะครับ"<br /></span> <span style="font-family:arial;"><br />ไอ้ 2 อย่างแรกก็พอเข้าใจได้นะครับ แต่อย่างสุดท้ายเนี้ยคงจะแปลกๆเหมือนกันถ้ามันต่อท้ายว่า </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:arial;">"ผมใส่ถุงยาง"</span></span> <span style="font-size:100%;"><span style="font-family:arial;"> </span> </span><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><br /><br />มีชัย วีระไวทยะกล่าวไว้ว่า ปี 2551 มีคนติดเอดส์ที่ยังมีชีวิตอยู่ประมาณ 5 แสนคน และเพิ่มขึ้นวันละ 55 คน หรือเฉลี่ย ชั่วโมงละ 2 คน</span><span style="font-size:100%;"> ฟังแล้วเหมือนจะมาก แต่ยังไกลตัวอยู่ แต่ขอโทษ โรคเอดส์เป็นได้แค่ครั้งเดียวนะครับ ไม่ใช่ไข้สมองอักเสบ ไม่ต้องรอให้มาใกล้ตัว ป้องกันทุกครั้งที่พาน้องไปเที่ยว ขนาดข่มขืนนางเอกยังต้องใส่เลย แล้วนี่ไปข่มขืนตัวประกอบเรื่องไหนมาก็ไม่รู้<br /><br /><br /><br />กลับมาที่หนังต่อ<br />จริงๆแล้วการแสดงออกว่าใส่ถุงยางมันควรจะเป็นภาคบังคับของหนังที่มีฉากข่มขืน ว่าต้องพูดด้วยนะว่าใส่ถุงยาง (เหมือนการบังคับให้มีรูปฟันเหลืองๆบนซองบุหรี่) อย่างเรื่องพลอย โอเคเลย หรือ รักสามเศร้าก็เห็นผลของการไม่ใส่ถุง (โดนดินสอเสียบคอซะ ...สม) แน่นอนว่าในละครก็ต้องปฏิบัติด้วย ถ้าจะเอากันจริงๆ (หมายถึงรณรงค์นะครับ)<br /><br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-4254450496197889095?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-89510899717096817362009-02-05T13:49:00.002+07:002009-02-05T14:12:51.008+07:00<span style="font-size:100%;"><span style="font-family: arial; font-weight: bold;">วันนี้ป่วยครับ</span><br /><br /><span style="font-family: arial;">เมื่อเช้าไปหาหมอที่โรงบาลนนทเวช</span><br /><span style="font-family: arial;">อาการคือปวดหัว ตัวร้อน ชีพจรเต้นแรง ปวดกระบอกตา</span><br /><span style="font-family: arial;">หมอบอกว่า เป็นไข้ครับ</span><br /><span style="font-family: arial;">แต่...</span><br /><span style="font-family: arial;">ไม่ใช่ไข้ธรรมดา</span><br /><br /><span style="font-family: arial;">ไข้ธรรมดา หรือไข้หวัด อาการคือ ปวดหัวตัวร้อนและมีน้ำมูก+เสมหะ+ไอ เพราะเชื้อมันจะพยายามแพร่ตัวเองด้วยการทำให้เราไอ แล้วพวกละอองขี้มูกมันก็จะล่องลอยปะปนในอากาศไปติดคนอื่นที่ซวยเดินผ่านมาสูดเข้าไป</span><br /><br /><span style="font-family: arial;">แต่ไข้ที่ผมเป็น หมอบอกว่าอาจจะเป็นเชื้อที่เรียกว่า </span></span><span style="font-family: arial;font-family:MS Sans Serif;font-size:100%;" ><span style="color:#00008b;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">encephalitis virus (จริงๆก็จำไม่ได้หรอก แต่จำชื่อไทยมาเสิร์ชอีกที) ผมขอร้องหมอให้พากษ์ไทย หมอเลยแปลให้ว่าเป็น "ไข้สมองอักเสบ"<br /><br />"เอ่อ....หมอครับ ผมจะตายมั๊ยครับ"<br />"ยังหรอกจ๊ะ จะทรมานไปพักนึงก่อน" ผมนึกเอาเอง ในระหว่างที่หมอพรั่งพรูการวินิจฉัยเรื่องเป็นไข้แบบไม่มีขี้มูกของผม<br /><br /><span style="font-weight: bold;">วิธีสังเกตอาการของโรคไข้สมองอักเสบง่ายๆแบบที่เราสำรวจเองได้คือ </span><br />1. ปวดหัวตอนเช้าทั่วทั้งหัว<br />2. ตัวร้อน หัวใจเต้นแรง หายใจแรงเหมือนคนเหนื่อย<br />3. 2 อย่างแรก มันเหมือนคนเป็นไข้หวัด แต่ถ้า<span style="font-weight: bold;">ไม่มี</span>ขี้มูก + ไอ ให้สังเกตอาการข้อ 4<br />4. อันนี้สำคัญมาก ลองก้มหัวลงให้คางติดหน้าอก ถ้าก้มลำบาก ตึงๆตรงท้ายทอย นั่นแแหละอาการที่ชัดที่สุด<br /><br />ไข้สมองอักเสบ มันจะไม่แพร่เชื้อจากคนสู่คน แต่จะใช้ยุงเป็นพาหะ พอเชื้อเข้าสู่ร่างกายแล้วมันจะไปทำลายระบบประสาท กล้ามเนื้อ ทำให้ขยับลำบากแบบที่หมอพยายามให้ก้มหัวให้ดู หนักเข้าก็ทำให้อ่อนเพลีย อาเจียน หายใจไม่สม่ำเสมอ ชักกระตุก และตายภายใน 7 วัน<br /><br />ผมปวดหัวแบบนี้เป็นวันที่ 2 แล้วครับ </span></span></span><span style="font-family: arial;font-family:MS Sans Serif;font-size:100%;" ><span style="color:#00008b;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">เหลือเวลาอีก 5 วัน ทำอะไรดีละทีนี้<br /><br /><br /><br />ปล.<br /></span></span></span><span style="font-family: arial;font-family:MS Sans Serif;font-size:100%;" ><span style="color:#00008b;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">หมอนัดดูอาการอีกทีวันที่ 10 กพ. เพราะวันที่ 9 เป็นวันมาฆะบูชา !<br /><br /><br /><br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-8951089971709681736?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-85265235008430305692009-02-03T18:28:00.002+07:002009-02-03T18:33:42.204+07:00นี่คือการปั่นบล็อคให้มันทันวันนี้<br /><br />ผมรู้ว่า มีคนเอาหนังสั้นในตำนานมาลง youtube แล้ว<br /><span style="font-weight: bold;">"สมบูรณ์...แกไม่รอด"</span><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XPE2j6BYLRU&amp;color1=0xb1b1b1&amp;color2=0xcfcfcf&amp;feature=player_embedded&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/XPE2j6BYLRU&amp;color1=0xb1b1b1&amp;color2=0xcfcfcf&amp;feature=player_embedded&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />หนังที่ได้แรงบันดาลใจจาก The Two Beat (คู่หูคู่ฮา)<br />แต่อันนี้มันแสดงคนเดียวเลยชื่อ "The One Beat" ตอนนั้นคิดแค่นั้นแหละ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-8526523500843030569?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-72941852826076929032009-02-03T11:00:00.004+07:002009-02-03T12:12:47.808+07:00<span style="font-family:arial;">ใครที่ว่าตัดผมวันพุธแล้วไม่ดีแต่</span><br /><span style="font-family:arial;">วันนี้ผมรู้แล้วว่า...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >ไม่ควรตัดผมในวันอาทิตย์สิ้นเดือน </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">เพราะในวันนั้นมันจะมีแต่เด็กพรั่งพรูมาตัดก่อนที่จะโดนตรวจผมหน้าเสาธงในวันรุ่งขึ้น </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">ก่อนหน้าผม 3 คนเป็นเด็กดูหน้าตาคงไม่เกินม.ต้น และมีเด็กทยอยเข้ามาเรื่อยๆ ต่อคิวผมอีก 3 คนเป็นเด็กประถมเองมั้ง ไอ้ 3 คนแรกก็ต้องตัดตามระเบียบคือรองทรงสูง ไอ้ 3 คนหลังจากผมไม่ต้องพูดถึงมันเลย ดูจากร่องรอยเดิมของมันแล้ว ทรงกะลาครอบชัวร์!</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">...ถึงคิวผมแล้ว </span><br /><span style="font-family:arial;">"พี่ เอาทรงเดิม สั้นๆหน่อยนะ" ตอนนั้นก็คิดว่าจะซอยออกเหมือนทุกร้า่น เพราะทรงเดิมผมมันก็แค่ตัดๆเล็มๆออกให้ดูสั้นลงแค่นั้นเอง</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">ผ้าไนลอนคลุมไหล่ จัดการถอดแว่นเรียบร้อย สายตาสั้น 700 จะมองเห็นอะไรอีกนอกจากเศษผมที่ร่วงลงมาติดผ้าคลุมในระยะ 20 ซม. เสียงปัตตาเลี่ยนดังหึ่งๆๆๆๆๆ แกรกกกกก ...เอ๊ะ ชักสังหรณ์ใจ แต่ไม่ทันซะแล้ว...ชิบหาย แม่งไถซะเกือบหมดหัว มันคิดว่าเราอยู่ม.5 รึไงฟะ มองในกระจกก็ไม่เห็นว่ามันทำอะไรไปบ้าง วิธีที่ดีที่สุดตอนนั้นคือ ...หลับตา ....ทำใจให้สบาย</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">พี่เค้าคงตัดพวกเด็กหัวเกรียนมาทั้งวัน จนครีเอททรงอื่นไม่ได้แล้ว T_T</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">60 บาท กับการได้กลับไปเป็นเด็กม.ปลายอีกที </span><br />ไปละ ต้องไปเขาชนไก่ก่อน<br /><br /><span style="font-family:arial;">ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจนะครับ</span><br />ซึ้งใจจริงๆ<br /><br /><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/12UitZtFFXixOQZTVks6eA?feat=embedwebsite"><img src="http://lh5.ggpht.com/_eo6O394BrEM/SYfA-IIZK6I/AAAAAAAAFkk/TYfFqUhyptk/s144/Photo%20814.jpg" /></a><br /><br /><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/k__9LTyT5gj-BGdBTkUbkg?feat=embedwebsite"><img src="http://lh6.ggpht.com/_eo6O394BrEM/SYfA-5RHlPI/AAAAAAAAFks/hbzftzbLUf4/s144/Photo%20815.jpg" /></a><br /><br /><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/fzwdH4hhvxVMEUmUNI-3KA?feat=embedwebsite"><img src="http://lh4.ggpht.com/_eo6O394BrEM/SYfA_AD8R0I/AAAAAAAAFk0/0zPrGbrw-Ig/s144/Photo%20816.jpg" /></a><br /><br /><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/y_-2_PvJNgLAjTLmaVH8-A?feat=embedwebsite"><img src="http://lh5.ggpht.com/_eo6O394BrEM/SYfA_a186KI/AAAAAAAAFk8/jp9WsBF1v34/s144/Photo%20817.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/y_-2_PvJNgLAjTLmaVH8-A?feat=embedwebsite"><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-7294185282607692903?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-5992575801224900262009-02-02T19:45:00.000+07:002009-02-02T21:27:44.057+07:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-family:arial;">เข้าสู่วันที่ 3 (แต่มาเขียนในวันที่ 4) ผมรู้แล้วว่า...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">"ฮะ" แปลว่าสมพงษ์ "ชง"แปลว่าปะทะ<br /><br /></span></span></span><span style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" >ปี 2552 ปีชงมี 4 ปี ได้แก่ ผู้ที่เกิดปี ฉลู ปีจอ ปีมะแม และ ปีมะโรง </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-family:arial;"><br />เลยไปทำบุญแก้ชง<br />ตอนแรกว่าจะไปวัดเล่งเน่ยยี่ 2 แถวบ้าน แต่เปลี่ยนใจไปวัดต้นฉบับที่เยาวราชดีกว่า<br />เพราะตอนบ่ายต้องไปทำงานต่อที่หอศิลป์กทม.</span><br /></span><span style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><br />วิธีการคือ ไปไหว้ขอพรกับเทพ ไท้ส่วนเอี๊ย แล้วปัดด้วยแผ่นอะไรซักอย่างสีแดงๆ 13 ครั้ง</span><span style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" >(จริงๆเค้าจะมีศัพท์เทคนิคนะครับ แต่จำไม่ได้ว่าแผ่นนั้นชื่ออะไร)</span><br /><span style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" >คอนเซ็ปต์คือการปัดเป่าความไม่ดีในตัวเราออกไป<br /><br />ภายในวัดอุดมไปด้วยคนไทยเชื้อสายจีนเบียดเสียดกันเข้าไปขอพรกับเทพเจ้าในวัดกันอย่างคับคั่งเต็มคอร์ทภายในจนล้นออกมานอกถนน แค่คนไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมครับเพราะผมชอบดูคนเหมือนกัน แต่สิ่งที่เป็นอุปสรรคคือควันธูปที่ตลบอบอวลอยู่ภายในสเปซที่เรียกว่า Chinese Courtyard<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYb4txeybeI/AAAAAAAAFj0/YuQKYNlzKS4/s1600-h/3zgdsanp.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 252px; height: 191px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYb4txeybeI/AAAAAAAAFj0/YuQKYNlzKS4/s320/3zgdsanp.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298195476908240354" border="0" /></a>ที่มา : http://depts.washington.edu/chinaciv/home/tintrhme.htm<br /><br />การวางผังวัดหรือบ้านแบบจีมมักจะมีคอร์ทภายในเสมอ ถ้าเทียบกับบ้านไทยมันคือชานบ้านที่เป็น communal space สำหรับแจกเข้าไปแต่ละห้องนั่นเอง แต่คอร์ทวัดจีนที่ไปมาวันนั้นประมาณ 3 วัดนั้นเอาหลังคามาปิดหมดแล้ว โดยการทำโครงหลังคาเหล็กแล้วก็มุงสังกะสี 2 ชั้นเพื่อให้มีที่ว่างระบายอากาศใต้หลังคา แอ๊ดว้านซ์กว่านั้นก็ติดพัดลมเป่าควันธูปออกไป เข้าใจว่าคนทำคงหวังดี ทำหลังคาเพื่อกันแดดกันฝน แต่พอถึงเทศกาลไหว้แบบนี้มันก็เลยตลบอยู่ในคอร์ทถึงแม้จะมีช่องเปิดเยอะแล้วก็ตาม ให้ตายเถอะ เข้าใจเลยว่าทำไมซานติก้าถึงตายกันเยอะ!!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYb9MV8nB7I/AAAAAAAAFj8/K0dPkEKyG0A/s1600-h/43622674ak7.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 229px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYb9MV8nB7I/AAAAAAAAFj8/K0dPkEKyG0A/s320/43622674ak7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298200400139585458" border="0" /></a>นอกเรื่องมาเยอะ กลับเข้าเรื่องกันดีกว่า<br />ตอนทำพิธีบีคงรู้ว่าผมไม่ค่อยเชื่ออะไรแบบนี้อยู่แล้ว เลยจัดการปัดเป่าให้หมดทุกอย่างผมน้ำตาไหลเลยครับ<br /><br />ซึ้ง!!!<br /><br />ป่าว...ควันธูปเข้าตา<br /><br />จริงๆผมเชื่อในเรื่องการกระทำของตัวเองมากกว่า แต่ถ้ามันจะไปพ้องกับ ฮะ หรือ ชง ก็คงจะพออธิบายกล้อมแกล้มไปได้ว่าทำเพื่อความสบายใจ "ของทุกคน" ซึ่งผมว่ามันเป็นสิ่งที่จะ"ฮะ"กับผม (ถ้าไม่ทำอาจโดนด่า ซึ่งผมคิดว่าอันนั้นแหละคือ"ชง")<br /><br />แต่ก็ไม่ได้บอกว่าทำบุญแล้วจะ"ฮะ"เสมอไปนะฮะ<br /><br />ขอพาดพิงถึงตอนไปทำบุญ 9 วัดกะเว็บฟอนต์ ตอนนั้นผมกะบีกลายเป็นตัวประหลาดไปเลยที่ไปทำบุญ เพราะกระทู้"ไปทำบุญ 9 วัดกันไหม"เค้ามาถ่ายรูป+กินกุ้งกันโว้ย นี่แหละ..ที่ทำบุญแล้วรู้สึกชง<br /><br /><br />โชคดีปีใหม่กันทุกคนนะสมพงษ์<br /><br /><br /><span style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-599257580122490026?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-45213472063546127132009-01-31T15:27:00.000+07:002009-01-31T16:23:27.871+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYQLoV5ItDI/AAAAAAAAFjk/T6_MD5CLdHo/s1600-h/Pepsi.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYQLoV5ItDI/AAAAAAAAFjk/T6_MD5CLdHo/s320/Pepsi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297371849394009138" border="0" /></a>โครงการรู้วันละอย่าง วันที่ 2 ผมรู้ว่า<br /><br />เป็บซี่กรีน ไม่ได้ทำมาเพื่อความอร่อย ...แต่ทำมาเพื่อลดโลกร้อน<span id="lblStory"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Microsoft Sans Serif;font-size:10;" ><br /><br /><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;">"เครื่องดื่มเป๊ปซี่ เซอร์ไพรส์ตลาดน้ำอัดลมรับปีใหม่และช่วงซัมเมอร์ เปิดตัว “เป๊ปซี่ กรีน</span><span style="background-color: rgb(160, 255, 255); color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;"></span><span style="font-weight: bold;">” นวัตกรรมเป๊ปซี่สีเขียวครั้งแรกในประเทศไทย ที่ให้รสชาติเต็มที่ของเป๊ปซี่ และกลิ่นมิ้นต์อ่อนๆ พร้อมให้คนรุ่นใหม่ได้เติมความสดชื่นดับกระหายใน 6 ขนาด ได้แก่ แบบขวด PET 1.25 ลิตร 500 มล. กระป๋อง 325 มล. คูลแฮนด์ 250 มล. พร้อมด้วยขนาด 15 ออนซ์ และ 10 ออนซ์แบบขวดแก้วคืนขวด เพื่อช่วยลดโลกร้อน"</span><br /><br />เมื่อวานตอนขับรถกลับบ้านเกิดหิวน้ำอย่างแรง เลยแวะ 7-11 ให้บีซื้อน้ำอะไรเปรี้ยวๆให้กินหน่อย จริงๆอยากกินชะเว็บแต่ไม่มี เลยได้น้ำมิรินด้ารสอะไรซักอย่างก็พอประทังไปได้ แต่บีซื้อ </span></span></span>"เป็บซี่กรีน" มาลองกิน เลยขอลองด้วย ดูดเข้าไปคำแรกก็แทบจะบ้วนทิ้งเลยละครับ<br />รสชาติมันเหมือน......(บรรยายไม่ถูก ลองพิมพ์"เป็บซี่กรีน"ในgoogleดู มีคนบรรยายเอาไว้ได้ดีทีเดียว ทั้งรสยาเบื่อหนู เป็บซี่ค้างคืน น้ำยาล้างห้องน้ำ คนชอบก็ว่าเหมือนเมลอน บ้างก็ว่าเหมือนแตงกวา ส่วนผมนั้นเหมือนร่างกายสั่งห้ามการรับรู้อย่างฉับพลัน เลยไม่สามารถคิดออกทันทีนะครับว่าเหมือนอะไร) ต้องตั้งสติในการขับรถกันใหม่เลยทีเดียว ดู ดู้ ดู ดูเป็บซี่ทำ ทำไมถึงทำกับชั้นได้<br /><br />ผ่านมา 1 คืน เป็บซี่กรีนขวดเดิมยังตั้งอยู่ในรถ เลยนึกได้ว่าต้องลองหาข้อมูลว่า...รสชาติแบบนี้มันจะทำขึ้นมาทำไม (ว่ะ) เริ่มหาจาก www.pepsithai.com ก็ไม่พบข้อมูล เข้าไปบ.เสริมสุข www.sermsukplc.com ก็ไม่เจอ แต่เริ่มเห็นอะไรบางอย่างกับโครงการ "คนรุ่นใหม่หัวใจสีเขียว" จนมาพบกับข้อมูลตามที่ไฮไลท์ข้างบน ก็เลยรู้ว่ามันออกมาตามกระแสลดโลกร้อน!!!<br /><br />แต่อยากจะบอกคนคิดแคมเปญจริงๆว่า Green มันไม่ได้แปลว่าสีเขียวเสมอไปนะ<br /><br />ชาเขียว กินแล้วไม่ได้ช่วยให้โลกเย็นลง<br />กินถั่วเขียว ไม่ได้เย็นไปกว่ากินถั่วแดง<br />รวมไปถึงแอ๊ปเปิ้ลด้วย<br /><br />เอ๊ะ! หรือเป็บซี่กรีนจะคิดเยอะกว่านั้น ทำให้ไม่อร่อย คนจะได้กินน้อยลง ผลิตน้อยลง โรงงานปล่อยของเสียน้อยลง โลกก็จะร้อนน้อยลง เป็นการบูรณาการเครื่องดื่มอัดลมไปเลย<br /><br />โอ้ววว พอคิดแบบนี้แล้ว รสชาติเป็บซี่กรีนเมื่อคืน อร่อยขึ้นเยอะเลยครับ<br /><br /><br /><br /><br /><br />ปล.<br />ในฐานนะอยู่ในวงการสถาปนิก ขอเชิญพวกเราแปลคำว่า Green Architecture ว่าสถาปัตยกรรมเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมหรืออะไรทำนองนี้กันเถอะครับ อย่าแปลว่า"สถาปัตยกรรมสีเขียว"เลย เดี๋ยวพวกที่เข้าใจอะไรดาดๆจะเอาสีเขียวไปทาฝาบ้านกันหมด<br /><span id="lblStory"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Microsoft Sans Serif;font-size:10;" ><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-4521347206354612713?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1978157589634892791.post-87288601108342323632009-01-30T12:33:00.000+07:002009-01-31T16:33:07.479+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYKRubqS2kI/AAAAAAAAFi8/CjiBiS2Jl2k/s1600-h/nikon_d3_002.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 317px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYKRubqS2kI/AAAAAAAAFi8/CjiBiS2Jl2k/s320/nikon_d3_002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296956338626288194" border="0" /></a><span style="font-family:arial;">โครงการรู้วันละอย่าง<br /><br />วันแรกของโครงการ ผมรู้ว่า...</span><br /><span style="font-family:arial;">กล้อง D3 ของนิคอน</span><strong style="font-weight: normal;font-family:arial;">ได้รับการออกแบบโดย <span style="font-weight: bold;">Giugiaro</span></strong><br /><br /><span style="font-family:arial;">แล้วไอ้ </span><strong style="font-weight: normal; font-family: arial;">Giugiaro คือใคร?<br /></strong><p style="font-family:arial;"><b>Giorgetto Giugiaro</b> เกิดวันที่ 7 สิงหาคม 1938 เป็นนักออกแบบยนตรกรรมชาวอิตาลี เกิดที่เมือง Garessio<br /></p><p face="arial">เค้าเป็นผู้นำทางการออกแบบในยุค 1970's ซึ่งเป็นยุคที่การออกแบบรถส่วนใหญ่จะใช้เส้นสายที่เฉียบคม จนถูกเรียกว่าเป็นยุค <span style="font-size:100%;">"<span style="" onmouseout="_L2(this)" onmouseover="_L4(this,17)">folded</span> <span style="" onmouseout="_L2(this)" onmouseover="_L4(this,18)">paper</span>" ซึ่งรถที่เขาออกแบบก็มีตั้งแต่ยี่ห้อ Alfa Romeo,Lamborghini, Audi, BMW, Bugatti, Cadillac, Ferrary, Fiat, Ford,Hyundai และอีกมากมายแม้กระทั้ง Isuzu Toyota ก็เอาด้วย<br /></span></p><p style="font-family: arial;"><strong style="font-weight: normal; font-family: arial;">Giugiaro ได้รับรางวัลนักออกแบบยอดเยี่ยมแห่งศตรวรรษในปี 1999</strong><span style="font-size:100%;"><span style="" onmouseout="_L2(this)" onmouseover="_L4(this,54)"> และอีก 3 ปีต่อมาก็ได้รับรางวัลสูงสุดของวงการออกแบบรถยนตร์คือ Automotive</span> <span style="" onmouseout="_L2(this)" onmouseover="_L4(this,55)">Hall of Fame</span> ที่เมือง <span style="" onmouseout="_L2(this)" onmouseover="_L4(this,56)">Dearborn</span>, <span style="" onmouseout="_L2(this)" onmouseover="_L4(this,57)">Michigan</span></span> </p><strong style="font-weight: normal; font-family: arial;">นอกจากการออกแบบรถแล้ว </strong><strong style="font-weight: normal; font-family: arial;">Giugiaro ยังถูกรับเชิญให้มาออกแบบโปรดักต์อีกหลายอย่าง เช่น เครื่องดนตรี เครื่อง Mac ของ Apple (ในอนาคต) ออกแบบเส้นพาสต้า!!! (ไม่น่าเชื่อว่ามันต้องออกแบบด้วย)<br /></strong><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYQZR5P1RcI/AAAAAAAAFjs/Yzp9stY9oUg/s1600-h/1730196581_9c092ffa52.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo6O394BrEM/SYQZR5P1RcI/AAAAAAAAFjs/Yzp9stY9oUg/s320/1730196581_9c092ffa52.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297386856910243266" border="0" /></a><strong style="font-weight: normal; font-family: arial;"><br />และที่เราสนใจคือการออกแบบบอดี้กล้อง D3 ของนิคอน</strong><strong style="font-weight: normal; font-family: arial;"><br /></strong><span style="font-family:arial;">กล้อง DSLR รุ่นใหม่ของนิคอนได้รับการออกแบบใหม่ด้วยแนวคิดตาม “หลักสรีรศาสตร์” เช่น ออกแบบวงล้อหมุนคำสั่ง และหน้าจอแสดงข้อมูลการทำงานด้านบนให้ลาดเอียง และรูปทรงกริปจับถือได้สะดวก ส่วนโค้งของหัวกะโหลกด้านบน, กริป และด้านข้างเว้าสู่ศูนย์กลางเลนส์ และสัญลักษณ์สามเหลี่ยมสีแดงได้รับการออกแบบใหม่ เพื่อสื่อถึงความคมชัดของภาพ<br /></span>ลองดูบทสัมภาษณ์ของ<strong style="font-weight: normal; font-family: arial;"> Giugiaro ที่พูดถึง D3 ได้ที่นี่</strong><br /><span style="font-family:arial;">http://chsvimg.nikon.com/products/imaging/lineup/d3/en/design_lab/interview/</span><br /><br />พอค้นข้อมูลไปเรื่อยๆพบว่า ก่อนหน้า D3 <strong style="font-weight: normal; font-family: arial;">Giugiaro ออกแบบบอดี้ให้นิคอนมาตั้งแต่สมัย F3(1980)-F4(1988)-F5(1998รุ่นฉลองครบรอบนิคอน 50 ปี)-F6(2004เป็นปีสุดท้ายในการผลิตกล้องฟิล์มของนิคอน)<br /><br /><br /></strong><br /><br /><strong style="font-weight: normal;"><br /></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1978157589634892791-8728860110834232363?l=pongponmailbox.blogspot.com' alt='' /></div>LMEhttp://www.blogger.com/profile/01263896082810518219noreply@blogger.com0